سربـــاز شماره۳۱۴

تغییر یا ثبات

مطلوب کدام است، تغییر یا ثبات؟
🔹در جوامع انقلابی همواره بار اصلی انقلاب بر شانه‌های مردم است چرا که این مردم هستند که انقلاب می‌کنند، آن را حفظ کرده و ارتقاء می‌بخشند. اگر به هر دلیلی مردم در حاشیه قرار بگیرند موجودیت انقلاب‌ها با خطر مواجه خواهد شد بر همین این اساس در جمهوری اسلامی تلاش می‌شود تا مردم دائما در متن انقلاب حضور داشته باشند. نگه داشتن مردم در متن انقلاب مستلزم نگریستن به ملت به مثابه منبعی از فرصت‌ها و اشتراک‌ها تا تهدیدها و تضادها است که معمولا سرشار از وحدت و گاهی نیز در شرایط اختلافی باشد. هر اندازه بتوان از فرصت‌ها و اشتراکات یک جامعه بهره گرفت به همان اندازه می‌توان انتظار پیشرفت را برای آن جامعه‌ داشت.

🔸اما مسئله‌ای که وجود دارد این است که این وحدت را باید در دل ثبات و حفظ وضع موجود جست‌وجو کرد و یا آن را در لایه‌های تغییر بیرون آورد؟ خاصه اینکه جامعه صحنه دائمی کشمکش بین عناصر تغییردهنده با عناصر ثبات‌زا است.

برخلاف برخی تصورات که انقلاب اسلامی را مانعی بر سر راه تغییرات اجتماعی و سیاسی معرفی می‌کنند، واقعیت این است اساسا حرکت به شیوه انقلابی ناگزیر از پذیرش تغییرات است، در این مشی سکون و ایستایی جایگاهی ندارد اما این گفته به هیچ وجه به معنی پذیرش مطلق هر نوع تغییری نیست.

🔹باید توجه داشت که در مسیر پیشرفت و توسعه، ثبات و تغییر دو روی یک سکه‌اند، به واقع برای جامعه‌ ضرورتا نه هر ثباتی مطلوب است و نه هر تغییری؛ چرا که ثبات اگر به ایستایی بیانجامد به زوال متنهی می‌شود و تغییر اگر بی‌قاعده اتفاق بیفتد به بی‌ثباتی می‌انجامد. بنابراین پذیرش هر نوع تغییر یا ثبات تابعی از پیشرفت و توسعه کشور است. اگر تغییرات ثبات‌زا، در مسیر تعالی و رو به جلو ارزیابی شوند بی‌درنگ باید مورد استقبال قرار گیرند وگرنه تغییرات بی‌ثبات‌کننده، کندکننده و ارتجاعی محلی از اعراب ندارد.

🔸پویایی فقه شیعی و کنشگری آرمان‌خواهانه و در عین حال واقع‌بینانه دو بال تغییر بدون زوال و ضربه به ارزش‌هاست؛ امری که در طی ۱۴۰۰ سال نشان داده است که شیعه از دل تهدیدها فرصت می‌سازد و از دل هر بحرانی که پیش پایش گذاشته‌اند پویاتر و پخته‌تر به راهش ادامه داده است.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

ایران قلب #مقاومت است

سیدحسن نصرالله: ایران قوی‌تر از آن است که با حوادث اخیر به لرزه بیفتد
🔹فوت یک خانم ایرانی در شرایطی که ابعاد آن هنوز روشن نیست، جنجال‌برانگیز شد. غربی‌ها شروع کردند به موضع گرفتن. بیش از ۵۰ نفر در جای دیگر کشته شدند اما هیچ‌کس هیچ موضعی نگرفت.
🔹ده‌ها بلکه صدها تلویزیون و لشگری از حساب‌های سایبری شروع به تحریک مردم کردند چون ایران که قلب محور مقاومت است، هدف اصلی است.
🔹رسانه‌ها روزهای نخست تصاویری از ایران را منتشر کردند و گفتند ببینید مردم ایران را اما چند روز بعد که میلیون‌ها ایرانی در حمایت از جمهوری اسلامی ایران به خیابان آمدند همه ساکت شدند.
🔹به دوستان ایران در همه جا می‌گویم که اصلا نگران نباشید ایران قوی‌تر از آن است که بتوانند به آن صدمه‌ای بزنند. خطرناک‌تر از این مسائل هم پیش آمده است.
🔹کسانی‌که روی آمریکا حساب کرده‌اید اتفاقات اوکراین را ببینید. رئیس‌جمهورشان درخواست الحاق به ناتو کرد و آمریکا گفت فعلا نه. چون باعث درگیری با روسیه می‌شود! دوست و دشمن خود را بشناسید مردم. ایران برعکس، از خود هزینه و خون می‌دهد تا از مردم منطقه دفاع کند.
#سرباز_شماره۳۱۴

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

#احتکار

✍️ این خاطره ی زیبا از #شهید_بقایی رو از دست ندین

یه حلب 17 کیلویی روغن خریده بودیم. به مجید گفتم: روغن رو از بازار بیار خونه…گفت: شما این‌همه روغن خریدید، اونوقت از من می‌خواین اون رو بذارم روی دوشم و بیارم خونه؟!!! من از این‌کار عار دارم ، چرا می‌خواین احتکار کنین؟ من که نمی‌دونستم احتکار یعنی چی، بهش‌گفتم: مادر! برا مصرف روزمره‌ی ماست. مجید گفت: خب! دو کیلو؛ سه کیلو؛ نه 17کیلو… امام خمینی فقط برا مصرف روزانه ش مواد خوراکی داره ، شما چرا؟
🌷خاطره ای از زندگی سردار #شهید_مجیدبقایی

📚منبع: کتاب تا چشمه‌ی بقا ، صفحه 29

#سرباز_شماره۳۱۴

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

تفاوت #کرامت_شهدا و #کرامت_مرتاض‌های هندی

پرسشگر گرامی ، نقد اصلی بر ریاضتهای غیر شرعی که موجب به دست آوردن بعضی از تواناییها می شود این است که یک انسان مؤمن - که در قالب عمل به احکام الهى به کمالاتى دست مى یابد هرگز حاضر نیست از این کمالى که به دست آورده، سوء استفاده کند و در راه حرام، آن را به کار گیرد. اما مرتاض ممکن است در اثر ریاضت، توانمندى هایى به دست آورد و در راه غیرصحیح و غیرمشروع از آن استفاده کند. به توضیحات زیر توجه کنید: کرامت و خرق عادت اولیاء:

انسان داراى روحى است که اگر تقویت شود، قدرت تصرف در امور و اشیاى دیگر را به دست مى آورد و کرامت در اصطلاح همان قدرت تصرف در اشیاء و انجام کارهای خارق العاده است. بر این اساس کار مرتاضان و سایر کسانى که کارهاى خارق العاده انجام مى دهند، تا حدودی شبیه کرامت عارفان و صاحبان ولایت تکوینی است.

البته این تصرف اگر چه خرق عادت حساب می شود، ولی در عین حال خارج از نظام علی و معلولی حاکم بر جهان نیست؛ البته علت برخى امور روشن و واضح است، چنان که علت عادى توقف قطار ترمز لکوموتیوران است؛ اما علت برخى از کارها خلاف عادت است، مثل این که کسى با قدرت روحى خود قطار را متوقف مى کند.

روح انسان فرمانده بدن است و کلیه کارهاى بدن سالم تحت فرمان او انجام مى شود. برخى از نفوس به دلیل تمرین ها و ریاضت هاى خاص چنان قوى مى شوند که مى توانند افزون بر بدن خود، در انسان ها و اشیاى دیگر نیز حالت تدبیر داشته باشند.

تقویت اراده و تاثیرگذاری بر اشیاء، جزئى از نظام علت و معلول جهان و نشانه قدرت نفس انسان است؛ زیرا نفس انسان مظهر خداوند است و در صورتى که تقویت شود، توان تصرف و انجام کارهاى خلاف عادت را به دست مى آورد.

تقویت نفس با تمرین هایى که اصطلاحاً ریاضت خوانده مى شود، حاصل مى گردد. ریاضت دو گونه است: ریاضت شرعى که مطابق با شرع و با راهنمایى معنوى ولى الله الاعظم - سلام الله علیه - انجام مى شود؛ و ریاضت هاى غیر شرعى.

پویندگان راه شریعت به مدارج قرب الاهى و ولایت تکوینى نائل مى آیند؛ اما آنان که از روش هاى غیر شرعى بهره مى برند، تنها توان تصرف در برخى امور را به دست مى آورند.

عرفا و مرتاضان از جهت بروز کرامت با هم تشابه دارند و هر دو کارهاى خارق العاده انجام مى دهند، ولی آن که به مقام قرب وارد شد و از خود فانى گردید، در صدد بروز کرامت و کارهاى خارق العاده نیست، و آنچه از وى عیان مى شود، امورى است که از وسعت وجودى اش ریزش مى کند. مرحوم ملاصدرا مى فرماید: و لیس عندنا من شرط الولایة ظهور الکرامة و خوارق العادة.[1]

آرى، برخى انسان ها به واسطه قدرت روحى خود مى توانند کارهاى خارق العاده انجام دهند؛ زیرا نظام عالم براساس علت و معلول است، برخى از علت ها براى ما روشن است و آن ها را علت هاى عادى مى خوانیم و برخى براى ما آشکار نیست و آن ها را خلاف عادت مى پنداریم. کارهاى خلاف عادت این افراد به نفس انسانى ریاضت کشیده منتسب است.

تفاوت قدرت تصرف عارفان و مرتاضان:

1. عارف به مقام قرب بار یافته، براساس دستورهاى شرعى به مقامى رسیده است که مى تواند کارهاى خدایى انجام دهد. امام صادق (ع) مى فرماید: العبودیة جوهرة کنهُ ها الربوبیة، فما فُقد فى العبودیة وُد فى الربوبیّة و ما خفى عن الربوبیّة أُصیب فى العبودیة؛[2] بندگى گوهرى است که حقیقت آن مقام ربوبیت [تصاحب در امور] است. پس آنچه در بندگى پنهان است، در مقام ربوبیت یافت مى شود و هر آنچه در مقام ربوبیت پنهان باشد، با بندگى حاصل مى شود.[3] رب به معناى مالک و صاحب است که در آنچه تحت تصرفش است، قدرت تصرف دارد. بدین اعتبار یکى از اسماى حسناى حضرت حق رب (صاحب اختیار تمام موجودات) است.

مقام ربوبیت، یعنى مقام تصرف در امور و اشیا. روایت شریف مى گوید: آن که به مقام بندگى راه یافت، داراى گوهرى مى شود که مى تواند در امور و اشیا تصرف داشته باشد؛ به عبارت دیگر، حقیقت و کنه بندگى مقام ربوبیت است و آن که بنده شد، آقاى جهان و مظهرى از اسم رب خداى جهانیان مى گردد.

ظاهر بندگى در دنیا اظهار و ابراز ذلت و عجز است و باطن آن آقایى. بنابراین، آن که به مقام قرب الاهى راه یافت، توان تصرف در امور و اشیاى بیرون از خود را به دست مى آورد. عرفا براساس همین مقام کارهاى خارق العاده انجام مى دهند؛ اما مرتاضان باتمرین هاى خلاف شرع نفس خود را تقویت مى کنند.

2. هدف عرفا بروز کرامت نیست. هدف آن ها بندگى خدا و دعوت مردم به توحید و بندگى خداوند متعال است و کراماتشان در جهت دعوت مردم به ماوراى طبیعت و حقایق معنوى یا کمک به رفع مشکلات مردم تحقق مى یابد. در حقیقت مَثَل آن ها مَثَل ظرف لبریز از آب است که گاه آب از آن سرازیر مى شود؛ اما هدف مرتاضان رسیدن به شهرت یا تقویت نفس است.

3. عرفا بسته به درجه قربشان داراى قدرت تصرف و کارهاى خارق العاده متنوع و گسترده اند؛ زیرا آن ها خدایى شده اند وخداى عالم نامحدود است. پس هر چه بهره آن ها از فیض الهى بیش تر باشد، قدرت بیش ترى دارند. در حالى که مرتاضان از قدرت محدود و کارهایى با تنوع اندک بهره مى برند؛ مثلاً آن ها نمى توانند مرده زنده کنند، ولى عارف بالله با اجازه الاهى مرده زنده مى کند.

4. تمام کارهاى عارفان با توجه به اجازه و رضایت الاهى براساس شرع و فضائل اخلاقى است؛ بدون اجازه الاهى به هیچ کارى دست نمى زنند و در همه حال بنده اویند. مقام آن ها مقام فناى فى الله و بقاى بالله است؛ برخلاف مرتاضان که براساس خواهش نفس کار مى کنند و چه بسا کارهاى خلاف اخلاق نیز انجام مى دهند.

5. کارهاى مرتاضان بر آموزش وتمرین استوار است و انجام هر کارى با آموزش و تمرین و پشتکار فرد میسر مى شود؛ اما عارف بر اساس بندگى و مقام قرب داراى قدرت تصرف مى شود و در این جهت از کسى آموزش خاصى نمى بیند.

نکته پایانی:

در زمان امام صادق(ع) شخصى مدّعى بود که قادر است از اشیایى که دیگران پنهان کرده اند، خبر دهد. مردم برای سرگرمى و تفریح، از راه هاى مختلف وى را امتحان کردند و او برخلاف انتظار حاضران، به‌ خوبى از پس امتحانات برآمد. خبر به امام صادق(ع) رسید.

حضرت دست خود را مشت کردند و از او پرسیدند: در دست من چیست؟ او بعد از لحظاتى تأمل و تفکر، با حالت تحیّر به امام خیره شد. امام پرسید: چرا جواب نمى دهى؟ گفت: جواب را مى دانم؛ ولى در تعجبّم شما از کجا آن را آورده اید! آن شخص ادامه داد: در تمام کره زمین، همه چیز مسیر طبیعى خود را مى پیماید؛ فقط در یک جزیره، مرغى دو عدد تخم گذاشته که یکى از آن ها مفقود شده؛ آن‌چه در دست تو است، باید همان تخم باشد! حضرت او را تصدیق کردند. آن‌گاه از او پرسیدند: چگونه به این‌جا رسیدى؟ جواب داد: با مخالفت با هواى نفس؛ هر چه دلم خواست، خلافش را انجام دادم.

حضرت از او خواست که مسلمان شود. جواب داد: دوست ندارم. امام فرمود: مگر قرار نبود با هواى نفست مخالفت کنى؟ تو طبق عهد خودت، الآن باید مسلمان شوى؛ چون دوست ندارى مسلمان شوى. او که هم به قدرت معنوى امام پى‌ برد و هم در مقابل استدلال امام، پاسخى نداشت، مسلمان شد.

چندی نگذشت که قدرت روحى خود را از دست داد. به سراغ امام آمد و زبان به شکوه گشود: قبلاً که مسلمان نبودم این قدرت را داشتم و الآن که خدا را پذیرفتم، قدرتم را از دست داده ام! این چه دینى است؟! امام فرمود: تاکنون متحمّل زحمتى شده بودى و خداوند در همین عالم، مزد زحمت تو را مى داد و بعد از دریافت مزد، طلبى از خدا نداشتى؛ چون با خدا بیگانه بودى.

هنری نیست که صبح تا شب از گاو و گوسفند گم شده مردم خبر دهی و بدین کار تعجّب آن‌ها را برانگیزی. از حالا، آن‌چه را عمل مى کنى، خداوند براى جایى که به آن نیازمندى، ذخیره مى کند و آن‌چه قبلاً داشتى، براى رسیدن به سعادت ابدى، سودى به تو نمى رساند.[4]

در این زمینه داستان های فراوانی از کرامت اولیای خدا اعم از معصومین (ع) و غیر معصومین وجود دارد که در این مقال نمی گنجد.

[1] (مفاتیح الغیب، ص 488)

[2] مصباح الشریع، ص 597، باب صدم

[3] شرح فارسى مصباح الشریعة و مفتاح الحقیقة، عبدالرزاق گیلانى، تصحیح دکتر سید جلال الدین محدث(ارموى)، ج 2، ص 537-536.

[4] (مصباح یزدى، عرفان اسلامی، ص 241)

#سرباز_۳۱۴

ممکن است این مطلب هم برای شما مفید باشد:

#ريا
ضت_نفس-مبارزه با نفس

#ریشه

#اخلاق_عرفان

#خودسازی

مراحل خودسازی

#تزکیه_نفس

#ریاضت_نفس

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

#وصیت_شهدا

✍براے امام حسین -؏- گریه مے کنیم

تا ارزش ها را زنده نگه داریم ؛

بدانیم آنجا چه گذشت تا دوباره آن موضوع براے نوه‌اش تکرار نشود .

#شهید_جهاد_مغنیه

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

#امام_حسن(ع)

◾️◾️◾️◾️
?پرسش:
?چرا پیکر مطهر امام حسن(ع) را تیر باران کردند؟
✍️پاسخ:
✅ داستان جان گداز تیرباران کردن جنازه ‏ی امام حسن(ع) در میان شیعه معروف است و بسیاری از بزرگان آن را ذکر کرده اند. برای اولین بار ابن شهر آشوب مازندرانی به نقل ازکتاب ربیع الابرار زمخشری که از اهل سنت بوده، روایت کرده است.
?وی می ‏نویسد:«و رموا بالنبال جنازته حتی سل منها سبعون نبلا»؛[۱] جنازه ‏ی آن حضرت را تیرباران کردند، تا جایی که هفتاد چوبه ‏ی تیر به تابوت آویخته شد. - البته ما در ربیع الابرار چاپ جدید آن را نیافتیم در حالی که در روض الجنان که خلاصه آن کتاب است این عبارت موجود می باشد، پس احتمالا در چاپ های بعدی آن را حذف کرده اند- این عبارت را ابن شهر آشوب به دنبال عبارتی که دیگران، از جمله شیخ مفید در باره وصیت آن حضرت ذکر کرده اند، آورده است، ولی خود مفید آن را ذکر نکرده است.
?شیخ عبّاس قمی نیز از صاحب مناقب(ابن شهر آشوب) نقل می کند که: جنازه امام حسن(ع) را تیرباران کردند و هنگام دفن هفتاد چوبه تیر از آن بیرون آوردند.[۲] علامه مجلسی نیز به دنبال نقل کلام شیخ مفید آن را از قول ابن شهر آشوب بیان کرده، ولی در باره آن اظهار نظری نکرده است.[۳]
?اکنون برای روشن شدن این موضوع به وصیت امام حسن(ع) مبنی بر دفن آن حضرت کنار رسول خدا(ص) که آن را اساس و بهانه این جسارت دانسته اند می پردازیم.
?در تاریخ نقل شده است، امام حسن مجتبی(ع) در وصیت خود به امام حسین(ع) فرمودند؛ جنازه مرا کنار قبر پیامبر دفن کنید؛ چون من سزاوارتر هستم از کسانی که بدون اجازه وارد شدند…، ولی اگر مشکلی پیش آمد، راضی به خون ریزی نیستم، بلکه جنازه مرا به بقیع ببرید و کنار مادر بزرگم(فاطمه بنت اسد) دفن نمایید.
?این مطلب در بیشتر منابع اهل سنت آمده است از آن جمله؛ الاستیعاب،[۴] انساب الاشراف،[۵] تاریخ یعقوبی،[۶] و ابن اعثم کوفی در الفتوح.[۷] در کتب شیعه هم برای اولین بار در امالی شیخ طوسی، نقل شده است که آن حضرت به امام حسین(ع) در ضمن وصیت خود فرمود:«…وَ أَنْ تَدْفِنَنِی‏ مَعَ جَدِّی رَسُولِ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ) فَإِنِّی أَحَقُّ بِهِ وَ بِبَیتِهِ مِمَّنْ أُدْخِلَ بَیتَهُ بِغَیرِ إِذْنِهِ»؛[۸] مرا کنار جدم رسول خدا به خاک بسپارید؛ زیرا من به او خانه اش سزاوارترم از کسانی که بدون اجازه او وارد خانه اش شدند.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

#طبیبی_حسین

‌

‌
“طَبیبی حُسینُ
و نِعمَ الطبیب….❤”
‌
پ‌ن: آنجا که بُریده ای و انگار در زمین کسی صدایت را نمیشنود،
یاد ِ حسین ع می افتی ، و چه واسطه ای از حسین بهتر؟
خدایا من بد ، من بنده ی فراموشکار بازیگوش! ببین حسین ع را واسطه قرار داده ام ..دریاب!
#سرباز_۳۱۴

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

#شهدا_به_زبانی_دیگر

#شهــدابہ‌زبانےدیــگر ?

Even if we stop moving and stop fighting, God will preserve His holy religion in any way. The problem is that we have to make sure we don’t fall behind.
#Martyr_Martyr_Toki

?اگر چه ما از حرکت بایستیم و از #جنگ دست برداریم ،

خداوند به هر نحوی #دین_مقدسش را حفظ خواهد کرد.

مسئله این است که ما باید کاری کنیم که از #قافله_عقب نمانیم.
? #شهید_توکی

#وصیت_شهدا

#سرباز_۳۱۴

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.